Krantenknipsels mei 2026

Extra verkeersregelaars vanwege alle drukte

Harrie van Opstal

NIEUWERBRUG - Rijkswaterstaat zet dit weekeinde extra regelaars in om een verkeersinfarct in Nieuwerbrug te voorkomen. Ook worden vrachtwagens al bij Woerden teruggestuurd als deze richting Nieuwerbrug willen rijden. Als derde voorzorgsmaatregel is er ook een bebordingsploeg paraat, die zo nodig de
omleidingsroutes kan verbeteren of aanpassen. Dat heeft Rijkswaterstaat aan de gemeente Bodegraven-Reeuwijk toegezegd. Rijksweg A12 is dit weekend opnieuw dicht voor groot onderhoud. In het vorige 'werkweekend' liep het verkeer in Nieuwerbrug hopeloos vast. Inwoners vreesden dat de hulpdiensten er bij calamiteiten niet doorheen zouden komen.

Wethouder Robin Kersbergen van Bodegraven-Reeuwijk: „Ik snap de irritatie van Nieuwerbruggers heel goed en ik zie het als onze taak als gemeente om ervoor te zorgen dat de overlast zo goed mogelijk wordt beperkt." Rijkswaterstaat is weliswaar eindverantwoordelijk. „Maar wij brengen, als gemeente, de knelpunten en risico's onder de aandacht." Naar aanleiding van het vorige weekend heeft de gemeente voorgesteld om vrachtverkeer al op de N420 bij Woerden tegen te houden. Ook drukte de wethouder Rijkswaterstaat op het hart naar andere wegen te verwijzen die de verkeersdruk beter aankunnen, zoals de N204 en N228 (naar Gouda en verder) en de N458 (richting Leiden). Rijkswaterstaat heeft aan de gemeente gemeld dat dit weekend een verkeersregelaar op de Molendijk (naar Nieuwerbrug) zal posten. Die moet vrachtverkeer terugsturen dat toch vanuit Woerden hierheen rijdt. Bij nood worden extra regelaars ingezet.

Bron: AD Woerden 9 mei 2026

A12 dicht? Dan staat het in Nieuwerbrug muurvast.

Huh, de A12 is toch net dicht geweest, gaat-ie nu wéér op slot? De een tikt meteen de vingers blauw op z'n routeplanner, de ander ziet de sluiproute alweer hopeloos vollopen.

Harrie van Opstal
Woerden/Gouda - Wie in deze periode in het weekeinde van west naar oost of omgekeerd wil, heeft het pittig. Rijkswaterstaat West-Nederland-Zuid neemt de rijksweg A12 partje voor partje onder handen om er groot onderhoud aan te verrichten. Dat gebeurt op een andere manier dan twee jaar geleden, toen Rijkswaterstaat Midden-Nederland het Utrechtse deel van de A12 onder handen nam.
Destijds ging de route van Gouda naar Woerden vier weken lang grotendeels dicht. Nu is de pijn meer gespreid. In plaats van één ononderbroken werkperiode gaat de rijksweg in een reeks weekeinden helemaal dicht tussen augustus 2025 en juni 2027. Deze en volgende week zijn weer twee van dat soort weekeinden. Tussen vanavond en maandagochtend 11 mei is het wegvak tussen knooppunt Oudenrijn en de aansluiting met de N11 bij Bodegraven afgesloten. Vervolgens gaat tussen 13 en 18 mei, rond Hemelvaart, de A12 richting Utrecht op slot tussen Moordrecht en Woerden. In Nieuwerbrug zien ze de af-
sluiting met angst en beven tegemoet. Ondanks waarschuwingen en omleidingsborden zoeken automobilisten vaak toch hun weg binnendoor, zo blijkt.
Actief
Bewoner Martin Geldhof, die actief was in de opgeheven Werkgroep Innovatie Nieuwerbrug: „Het gaat een beetje bij vlagen, maar het gebeurt geregeld dat het verkeer op de Korte Waarder zich volledig heeft vastgereden. De wachtrijen groeien vervolgens ook elders in het dorp." Het is dus niet zozeer dat Nieuwerbruggers zelf nergens heen kunnen omdat de A12 is afgesloten. Nee, legt hij uit, 'het hele dorp staat dan letterlijk vol met sluipverkeer. Dat sluipverkeer zit zo, verklaart Geldhof. „Als je aan de hand van Google Maps rijdt, geeft het systeem eerst aan dat een weg is afgesloten. Maar als je vervolgens doorrijdt, vraagt Google op zeker moment: 'klopt dit?' Tsja, en dan tikken slimmeriken het vakje 'nee' aan en rijden door. Als andere automobilisten die bestuurders zelfverzekerd zien doorrijden, volgen ze die wagens." Het helpt daarbij niet dat de Korte Waarder recent is heringericht met versmallingen. „Beleefdheid en verkeer gaan vaak moeizaam samen, waardoor de een de ander geen ruimte geeft. En dan komt het al gauw muurvast te staan", weet Geldhof. „Nou zijn we wel wat gewend als er iets op de A12 aan de hand is. Maar over dit soort situaties zijn wel zorgen."
Hebben ze in Nieuwerbrug ideeën voor een oplossing? Geldhof lacht en zegt: „Iemand opperde al: 'misschien moet ik m'n tractor dwars op de Molendijk stilzetten met de boodschap dat-ie ineens stuk is gegaan'. Maar serieus, het zou wel helpen als de Molendijk bij de afrit Nieuwerbrug echt wordt afgesloten."
Twee jaar geleden konden belanghebbenden een ontheffing aanvragen. „Dat werkte vele malen beter dan dat er af en toe een verkeersregelaar staat, zoals nu gebeurt", weet de verkeersdeskundige. „En laat verkeersregelaars echt consequent optreden. Stuur bestuurders die toch de Molendijk op willen terug naar de A12 en leer ze zodoende de aangegeven omleiding te volgen."
Minder hinder
Bedrijven in het gebied tussen Bodegraven en Woerden lijken minder hinder te ondervinden. Robert van Dam, operationeel manager Nederland bij transporteur Steenbergen in Bodegraven: „Voor ons valt het wel mee met oponthoud. Wij rijden niet in het weekend. Dus dan is dit een heel mooie oplossing." Dat is nogal een verschil met 2024. Toen had de afsluiting 'een heel grote impact „Maar natuurlijk levert de nu gekozen werkwijze ook hinder op. Nieuwerbrug heeft op momenten helemaal vastgestaan." Ook bij branchegenoot Vos Logistics in Woerden is de beslissing om de rijksweg alleen in de weekeinden te sluiten in goede aarde gevallen. „In het weekend hebben wij bijzonder weinig ritten staan", weet administrateur Pieter Wagenaar. „Het zou in het hemelvaartsweekend iets lastiger kunnen zijn." Maar het is wel balanceren op een dun koord, voegt Mandy van Westrenen toe. Zij verzorgt bij VDP Events in Nieuwerbrug de planning. Dit bedrijf is dag in dag uit op de weg, maar het zwaartepunt ligt wel bij de doordeweekse dagen. „De meesten van onze medewerkers komen uit Bodegraven, Nieuwerbrug, Woerden en Zegveld. Zij kennen alle alternatieve routes en binnendoorweggetjes. Dus wij hebben het geluk dat we die lokale kennis hebben. Dat is wel onze redding geweest."
Bij Karsemeijer poeliers en zuivelhandel in Woerden gaan ze er eveneens alle dagen van de week op uit. „We gaan overal naartoe, maar gelukkig is de A12 slechts een kort stukje in de meeste van onze routes. Daar hebben we mee te maken als we richting Nieuw-Vennep en Hoofddorp moeten", vertelt Nico Karsemeijer. „Al met al hebben wij geen klagen."

Bron: AD Woerden 8 mei 2026

Weijpoortse Molen open op Nationale Molendag

NIEUWERBRUG - op zaterdag 9 mei is de Weijpoortse Molen geopend tijdens de Nationale Molendag. Bezoekers kunnen de poldermolen van dichtbij bekijken. De molen werd gebouwd in 1564. Na een brand in het Rampjaar 1672, tijdens de oorlog met de Fransen, werd de molen herbouwd. Tot 1975 was de molen in gebruik voor de bemaling van de Weijpoortse polder. Hoewel de molen nog kan draaien, wordt hij momenteel niet gebruikt voor het opmalen van water. De vijzel uit 1938 is aan vervanging toe. Ook de fundering en de waterlopen onder de molen moeten worden gerestaureerd. De geplande restauratie is dit voorjaar nog niet gestart, omdat de financiering niet rond is. De molen is geopend van 9.00 tot 17.00 uur. Molenaar Marloes Stofferis en Jan Strijdhorst geven uitleg over de geschiedenis en de werking van de molen.

Bron: Kijk op Bodegraven-Reeuwijk 6 mei 2026

Hart op de tong
Ga gesprek aan over de dood

Als je je niet verzet tegen het onvermijdelijke, maar het leven neemt zoals het kont, krijg je vrijhei. Dat leerde Cora Postema (67) door de jaren heen. Toen haar man onverwachts overleed, ervaarde ze dat de acceptatie van de dood ook die vrijheid geeft.

Na het overlijden van mijn man Wim, afgelopen november, wist ik meteen dat ik een boek wilde schrijven. Ik moet dingen kwijt: vertellen, schilderen en schrijven. Ik wilde eerst schrijven over de kwaliteit van leven in relatie tot de dood. Nadat ik iemand vertelde over mijn levenstuin, besloot ik dat ik mijn levensverhaal wilde schrijven en dat Mijn levenstuin de titel van mijn boek moest worden.
Mijn levenstuin is de tuin naast mijn huis, die mijn leven weerspiegelt. De kas die er staat, symboliseert de baarmoeder; een labyrint mijn levensweg; brandnetels de tegenslagen in het leven en een schommel het kind in jezelf. Ik legde die drie jaar geleden aan, omdat ik zingeving en plezier miste. Door mijn tuin ben ik weer tot leven gekomen. Nu, na het overlijden van Wim, biedt de tuin mij houvast. De natuur is belangrijk voor mij. Dat ontdekte ik rond mijn 40ste, toen ik een bijeenkomst met prinses Irene bijwoonde. We werden daar uitgedaagd om een boom te vinden die naar je luisterde. Ik kon geen boom
vinden, maar werd naar een stroompje water toegetrokken. Daar kon ik alleen maar huilen. Het was alsof het verdriet mocht stromen en de natuur me liet zien dat ik op mijn intuïtie mocht vertrouwen. In die periode was er veel gebeurd in mijn leven. Ik was mijn vader, mijn werk en vrienden verloren en mijn huwelijk met de vader van mijn kinderen was gestrand. Ik was ook vrijer in het leven gaan staan. Ik was niet langer gesloten, stil en volgzaam, maar een zelfstandige vrouw: onderneemster, moeder van twee kinderen en ik had mijn eigen huis.
Huis aan het water
Twintig jaar geleden ontmoette ik Wim. Wat wij hadden, was liefde. We kochten een huis in Nieuwerbrug: aan het water, wat zo belangrijk was voor mij. Kort na mijn 50ste verjaardag kreeg Wim een hersenstaminfarct. Voor mij was dat alsof Wim voor de eerste keer doodging. Alles veranderde.
Ik was vanaf dat moment mantelzorger, al heb ik altijd gestreden tegen dat label. Het maakt je kleiner en zuigt je in een systeem waarin van alles voor je wordt ingevuld. Dat past niet bij mij. Zeker niet omdat ik al mijn hele leven moeite heb met systemen. Via X — toen nog "Twitter — kwam ik in contact met twee andere vrouwen. Samen hebben we De Sprekende Mantelzorgers opgericht en jarenlang op podia onze ervaringen gedeeld. Daarnaast zette ik me in voor de waarde van mantelzorg. Dat doe ik nog steeds.
Vanuit de overheid wordt makkelijk gezegd dat iedereen moet mantelzorgen. Hoe dan? Ik pleit bijvoorbeeld voor een basisinkomen voor mantelzorgers, zodat je kunt zorgen. Professionele zorgverleners worden financieel beloond voor hun werk, maar waarom mantelzorgers niet? Met mijn boek hoop ik daarover
het gesprek op gang te krijgen, net als over de kwaliteit van leven in relatie tot de dood. Het is niet alleen mijn levensverhaal, maar ook een uitnodiging aan mensen om met elkaar in gesprek te gaan over de dood en de kwaliteit van leven. We strijden in onze maatschappij zo tegen de dood, dat mensen de
kans wordt ontnomen op een natuurlijke manier te overlijden en we de mooie dingen niet meer zien. Mijn grootste angst is dat ik niet op mijn eigen manier dood mag gaan. Wim is 's nachts onverwachts overleden. Naast mij, in zijn eigen bed, zonder ziekenhuistoestanden en gedoe. Rustig en vrij. Tijdens de laatste avond die we samen hadden, voelde ik me ten diepste met hem verbonden. Wims woorden 'Je moet gewoon je eigen gang gaan' kwamen dit keer echt binnen bij mij. Achteraf was dat een afscheid. De cirkel was rond.
Tweede Kamer
Na zijn overlijden heb ik dagenlang alleen maar geschreven. Het schrijven van Mijn levenstuin was helend en bevrijdend. Ik hoop vooral dat mijn boek van de slaapkamer tot aan de Tweede Kamer gesprekken losmaakt over de dood en de kwaliteit van leven. Dat we inzien dat er bevrijding ontstaat als we het leven niet langer krampachtig vast proberen te houden. Zelf laat ik me de komende tijd meevoeren met de stroom. Zonder na te denken en zonder twijfel 'ja' zeggen tegen wat er op mijn pad komt. Me niet verzetten, maar het leven nemen zoals het komt.
Paspoort
Naam: Cora Postema
Leeftijd: 67
Woonplaats: Nieuwerbrug
Wat doe je overdag: Cora is gepensioneerd. Eerder was ze onder meer spreker en mantelzorger.
Bijzonderheid: Cora schreef het boek Mijn Levenstuin over haar leven en de dood van haar man Wim.